Köşe Yazısı – Kimyet Doğan
Son günlerde bir şey dikkatimi çekiyor.
Bir şey yazıyoruz, bir konuyu gündeme getiriyoruz, hemen arkasından aynı sözler:
“Kimyet Doğan para aldı…”
“Bunu para için yazıyor…”
Artık şu gerçeği herkesin anlaması lazım:
Gazetecilik para ile değil, vicdanla yapılır.
Eğer para ile yazsaydım, inanın bugün çok farklı şeyler yazardım. Ama biz gördüğümüzü, bildiğimizi yazıyoruz. Hoşuna giden olur, gitmeyen olur. Bu işin doğasında var.
Ben Karkamış’ı gördüm, yaşadım.
İlçe belediyesini CHP kazandığında kim destek oldu?
Kim yardımcı oldu?
Açık konuşalım: Neredeyse hiç kimse.
Bunu da geçtim…
Ben bile kendi alacağımı alamadım. Ama buna rağmen kimsenin kapısında dolaşıp “bunu yazmam, şunu yazmam” demedim.
Şimdi kalkıp “yolsuzluk” diye konuşmak kolay.
Ama insan sormadan edemiyor:
Eğer gerçekten bir yolsuzluk varsa neden resmi makamlar harekete geçmiyor?
Neden herkes sadece konuşuyor?
Karkamış Belediye Başkanı Mustafa Güzel, belediyeyi borçlu devraldığını açık açık söyledi. Hatta memur maaşlarının ödenebilmesi için belediyeye ait bazı mülklerin satıldığını da herkes biliyor.
Bunlar gizli saklı işler değil.
Ortada olan, konuşulan şeyler.
Ama Türkiye’de bir hastalık var:
Çamur at, izi kalsın.
Birini yıpratmak isteyen hemen “yolsuzluk” kelimesini ortaya atıyor. Delil var mı? Belge var mı? Çoğu zaman yok.
Eleştiri olur.
Herkes eleştirilebilir.
Ama iftira ile siyaset yapılmaz.
Benim yazdıklarımın arkasında para değil, gördüğüm gerçekler var.
Hoşuna giden olur, gitmeyen olur.
Ama herkes şunu bilsin:
Kimyet Doğan kalemini kiraya vermez.
