Bir zamanlar Anadolu’da sofralar yalnızca yemek yenen yerler değildi; bereketin, paylaşmanın ve muhabbetin buluştuğu yerlerdi. Büyükler “sofra bereketi” derdi. Çünkü bir evde tencere kaynıyorsa, o evde umut da vardı. Bugün ise birçok sofrada aynı soru soruluyor: “Bu gidişle neyi nasıl alacağız?”
Son yıllarda gıda fiyatlarında yaşanan artış, özellikle de et fiyatları, vatandaşın mutfağını derinden etkiledi. Kasap vitrinlerine bakınca insanın aklına aynı düşünce geliyor: Bir zamanlar haftada birkaç kez alınabilen et, bugün birçok aile için neredeyse lüks haline geldi. Oysa et, bir zenginlik göstergesi değil; sağlıklı beslenmenin temel ihtiyaçlarından biridir.
Sorunun elbette birçok nedeni var. Artan maliyetler, üretimdeki sıkıntılar, yem fiyatları ve ekonomik dalgalanmalar… Ancak vatandaşın aklındaki soru sadece bunlarla sınırlı değil. Çünkü üreticiden tüketiciye uzanan yolda fiyatların katlanarak artması, insanların vicdan terazisini de sorgulamasına neden oluyor.
Bugün pazara çıkan, markete uğrayan herkes aynı şeyi konuşuyor. İnsanlar artık “ne yemek yapayım?” diye değil, “neyi alabilirim?” diye düşünüyor. Bu durum sadece ekonomik bir mesele değil, aynı zamanda toplumsal bir mesele. Çünkü bir toplumun refahını en iyi gösteren yerlerden biri mutfaktır.
Ramazan ayındayız. Sofraların bereketinin konuşulması gereken günlerde, birçok aile bütçe hesabı yaparak alışveriş yapıyor. Bir kilo et alırken iki kez düşünen, hatta çoğu zaman vazgeçen insanlar var. Bu tabloyu görmek ve anlamak gerekiyor.
Aslında mesele yalnızca et fiyatı değil. Mesele, insanların emeğinin karşılığını alıp alamadığı, sofraların yeniden bereketle dolup dolamayacağı meselesidir. Çünkü toplumun huzuru, biraz da mutfaktaki tencerenin kaynamasına bağlıdır.
Unutulmamalıdır ki güçlü bir toplum, yalnızca büyük projelerle değil; dolu sofralar, huzurlu evler ve umutlu yarınlarla ayakta durur. Eğer sofralar küçülüyorsa, bu sadece mutfağın değil, hepimizin meselesidir. 🍽️
Yazar: Kimyet Doğan
Görev: Köşe Yazarı
Gazete: Medya Aktif Gazetesi
Şehir: Gaziantep
