Siyaset, halkın çıkarlarını savunma sanatı olarak görülebilir. Ama çoğu zaman, siyaset sahnesinde işler öyle yürümüyor. Politikacılar, halk tarafından seçilir; ancak seçildikten sonra halkın çıkarlarından farklı hedeflerle hareket ettiklerinde, seçmen çoğu zaman pişmanlık duyar.
Bir politikacının işi, koltuğunu korumak üzerine kurulu olabilir. Kimi zaman prensipleri uğruna partisini değiştirir, kimi zaman ise partisi uğruna kendi prensiplerinden taviz verir. Bu ikilem, siyasetin doğasında var gibi görünse de, halk için hayal kırıklığı yaratır.
Seçmenin görevi ise sadece oy vermekle sınırlı değildir; seçilenlerin davranışlarını gözlemlemek, hesap sormak ve demokratik süreçleri canlı tutmaktır. Çünkü siyasetin nihai sorumlusu halktır.
Siyasetçiler, halkın güvenini kazanmadan uzun süre ayakta kalamazlar. İşte tam bu noktada, prensip ve çıkar arasındaki denge, siyasetin geleceğini belirler. Halkın çıkarı ile kendi çıkarını karıştırmayan politikacılar, gerçek anlamda hizmet edenlerdir; geri kalanlar ise sadece koltuğunu korumaya çalışanlar…
